Februari 2016

Februari

Aan mij de eer om in februari een bestuursblog te schrijven, dus hij staat netjes in maart online! Op ’t verdiepingsweekend heb ik vrijdagavond nog kort wat gezegd over de afgelopen periode en naar aanleiding van de reacties daarvan heb ik besloten om het verhaal ‘op papier’ te zetten. Het kan dus heel goed zijn dat er bepaalde dingen bekend voorkomen.

Dit jaar loopt helaas anders dan dat we aan het begin van het jaar hadden gehoopt. We zijn allemaal enthousiast begonnen aan ons bestuursjaar en we hebben allemaal mooie plannen bedacht en ook al gekeken hoe we onze ideeën het beste uit konden voeren. Als je er tijdens je bestuursjaar achter komt dat het jaar niet zo loopt als dat je zou willen dan is het soms lastig om goed gemotiveerd te blijven. Daarbij weet ik ook dat het niet goed is om alleen maar te focussen op hetgene wat niet goed gaat en wat fout gaat, maar ja… dat doe ik altijd vanzelf. Ik heb daarom ook alleen maar respect voor mensen die ervoor kiezen om hun taak neer te leggen omdat ik me amper voor kan stellen hoe moeilijk dat moet zijn.

Bij het schrijven van deze blog realiseer ik me ook dat ik soms meer bezig ben met het door blijven gaan met alles wat er gedaan moet worden of soms wat andere mensen verwachten wat ik doe. Als bestuur hebben we allemaal wel momenten gehad dit jaar dat we er even doorheen zaten omdat alles wat we deden (naar mijn idee) gelijk fout ging en niet lukte. Ik heb zelf ook vergaderingen gehad dat ik liever weg wilde lopen dan vergaderen. Tegenslag in je bestuursjaar is nooit leuk, maar als je op het moment komt dat je eigenlijk ook gewoon geen zin meer hebt om naar activiteiten te gaan dan is dat gewoon geen goed teken. Sta ik er nog steeds op deze manier in? Nee, gelukkig niet.

Sinds Henk heeft besloten om ook formeel te stoppen met zijn bestuurstaken heb ik weer een stuk meer rust. Dat neemt nog steeds niet weg dat ik er enorm van baal dat we op dit punt zijn aangekomen. Het voelt lullig om dat zo te typen. Waar ik in ieder geval nog wel blij mee ben is dat we het met z’n vijven nog wel steeds gezellig kunnen hebben en dat het weer fijn was om met z’n vijven te eten en spelletjes te spelen.

Als bestuur kunnen we zo’n jaar niet alleen doen, hoe graag we dat ook zouden willen. De tijd dat we alles alleen probeerden te doen was ook de tijd waarin ongeveer alles fout ging (naar mijn idee dan) en dat we niet echt verder kwamen. Voor mij was begin januari ook het moment dat ik wel heb zitten twijfelen of ik wel op m’n plek zat in het bestuur en ook als Kringco.

Het punt waarop weer een groot deel van mijn enthousiasme terug was en wat eigenlijk ook m’n twijfels heeft weggenomen was de KLT. Ik vond het geweldig om zoveel mensen, kringleiders en niet kringleiders, bij elkaar te hebben en het over Gods plek op kring te hebben. Dat heeft mij weer enthousiast gemaakt voor m’n bestuursjaar en mijn bestuurstaak. Op zo’n moment is het fijn om er ook weer bij stil te staan dat we dit niet alleen kunnen. Van de activiteiten dit jaar kunnen we als bestuur er weinig van maken als jullie er niet zijn. Met elkaar zetten we de toon voor de activiteiten. Het mooie vind ik dan ook dat we met zo veel mensen bij elkaar zijn om bezig te gaan met God. Op het verdiepingsweekend heb ik dat weer gezien dat we er samen voor staan als vereniging. Ik hoop dit jaar uiteraard op nog meer van zulk soort activiteiten waar we met elkaar het over God mogen hebben. Dat kan ik niet alleen, dat kunnen we als bestuur niet alleen, dat kunnen we alleen maar samen.

David - KringCo

 
Gebruikersnaam:

Wachtwoord: